Lez
ADD en endogene depressie


Mijn man heeft al sinds zijn kinderjaren last van concentratieproblemen, vergeetachtigheid (niet af en toe, maar veel en dikwijls). Maar er was nooit iets achter gezocht.
Omdat hij de laatste jaren ook last kreeg van depressies in het najaar (‘het vallen van de blaren’ zoals hij het zelf noemt) en die periodes toch redelijk lang duurden begonnen we te zoeken naar de oorzaak.
Eerst via een homeopaat, waarna we bij een neuroloog terecht kwamen en uiteindelijk werd een jaar of drie geleden, na verschillende tests, de diagnose ADD gesteld.
Er werd gezegd dat hij psychologische begeleiding nodig had, maar dat was het dan ook. Verdere hulp kregen we niet. En zelf wisten we niet waar we hulp konden vinden.

Begin januari (2007) belande mijn man in een serieuze depressie. En omdat we het zelf niet konden oplossen ben ik weer opzoek gegaan naar hulp. Het was dan ook in die periode dat ik op de website van de poort terecht kwam.
Na een telefonisch contact volgde een eerste gesprek. En we wilden wel proberen wat ons voorgesteld werd.
Een bloed-, urine- en stoelgang onderzoek (om te zien of er allergische reacties waren, bijvoorbeeld op gluten, …).
Er waren inderdaad verschillende allergieën (vandaar dat mijn man ook al heel zijn leven lang stoelgangproblemen had: dikwijls diarree, soms heel harde stoelgang, …) en dus werd er een dieet opgesteld en er moesten supplementen genomen worden.

We zijn nu een half jaar verder.
De depressie is verdwenen (ze heeft een maand of 3 geduurd). Af en toe lijkt het wel of ze gaat terug komen, maar dat is nog niet gebeurd. Het is gewoon af en toe een mindere dag.
De concentratie is veel verbeterd. Zelfs als hij moe is kan hij zich concentreren op dingen die hij wil lezen. Iets wat we niet voor mogelijk hadden gehouden.
En ook de stoelgangproblemen zijn van de baan (dat is een mooi extraatje).


Les & Liz.